Fris weekend …

Vrijdagmiddag vertrekken we al richting Enkhuizen … hoewel we vakantie hebben zijn de weersberichten dusdanig slecht dat we de hop richting de Waddeneilanden maar even in de spreekwoordelijke koelkast zetten. Plan is even op-en-neer naar Stavoren, dan terug naar huis voor een paar daagjes en volgend weekend een nieuwe poging wagen.

Zaterdag staat er een vriendelijk windje, NW dus aan de wind en al vroeg in de middag meren we af in de Gemeentehaven Stavoren – heerlijk rustig nog! En de terrasjes zijn open! Uit de wind en in het magere zonnetje genieten we van een heerlijke uitsmijter op de kade.

Later in de middag trekt de wind behoorlijk aan, we zitten met het kacheltje aan in de kajuit te luisteren en dat gaat eigenlijk de hele nacht door … en ‘s ochtends staat er nog steeds een best windje, een goede 5 BF. Maar NW, dus bakstagwindje … we schieten lekker op. Bij Enkhuizen wordt het minder, maar we hebben een fris, lekker tochtje achter de kiezen.

Electriciteit – Upgrade

In de Silmaril zijn 3 dikke Victron Gel accu’s aanwezig van 130 Ah per stuk, totaal dus 390 Ah ... maar de acculader was eigenlijk veel te klein bemeten: een Mastervolt 12/30A. Daarnaast is een losse omvormer gemonteerd, een Mastervolt 12/800, en ook dat is het net niet :). De kleine waterkoker ging nét, maar het Nespresso-apparaat trok hij ondanks een hoger piekvermogen totaal niet.

Blijkbaar is een te kleine acculader ook weer niet goed voor je accu’s en voor een gelaccu wordt een acculader aangeraden van 20-50% van de capaciteit. Eerst een offerte opgevraagd voor vervanging door een Mastervolt Combi … en na ontvangst héél snel naar een goedkopere oplossing gezocht, wat de Victron Mass Combi 1600/70 is geworden.
Een compromis, maar de prijzen stijgen exponentieel als je naar zwaardere omvormers of laders gaat en worden onwaarschijnlijk duur.

Een tweede, vaak onderschatte kostenpost is de bekabeling die vervangen moet worden – er gaan zoveel méér amperes door de kabel dat die veel dikker moet zijn. Los van de prijs per meter is het met name heel veel werk – het past niet meer door de bestaande buizen én je hebt speciaal gereedschap nodig (de ogen knijp je niet meer met de hand aan).

De mooie, geïntegreerde controlepaneeltjes werden onbruikbaar.
Bij ontvangst van het bij de Victron horende paneel dacht ik: ‘Zou het dan toch …?’ – qua maat lijkt het te passen!
Met wat creativiteit heb ik het nieuwe paneel inderdaad op dezelfde plek gekregen, dat scheelde weer ergens anders een gat zagen en de bekabeling kreeg ik hier ook makkelijker heen.

Begonnen met het volgen van de aanwezige bekabeling door het schip heen, dus veel schotten open of losschroeven tot ik bij de accubank uitkwam. Op zich OK aangelegd, maar dat kan veel netter – als je toch bezig bent …

De oude omvormer en acculader afgekoppeld en gedemonteerd, de nieuwe Victron alvast op zijn plek gehangen. In de oude situatie gingen 2×2 kabels richting de accu’s, en volgden verschillende routes … met de Combi is nog maar 1 set kabels (50mm2) nodig.

Tijd voor de electriciën … samen hebben we de oude bekabeling verwijderd, gaten gezaagd waar nodig voor de nieuwe bekabeling en de nieuwe kabels doorgetrokken. In de Mastervolt Masterswitch kast moest ook e.e.a. worden aangepast, om de boiler (vraagt veel stroom!) alleen op de walstroom te laten werken en te voorkomen dat de omvormer daarvoor stroom gaat leveren. Met zijn tweeën een dag werk!
De volgende dag alles aangesloten en dan het spannende moment … voorzichtig aan steeds meer aanzetten, kijken of het goed gaat en dan de volgende stap. Eerst het 12V boordnet. Check. Hoofdschakelaars om. Check. Walstroom 220V erop. Check. Lader aan. Check. Walstroom er af, omvormer aan en koffie zetten met de Nespresso. Check!

Al met al zijn we samen twee dagen bezig geweest, en ik nog een extra dag met de voorbereidingen. Bij de accubank en door het schip zijn alle kabels netjes op lengte gemaakt, vastgezet en netjes weggewerkt. Hoofdzekeringen op de goede plek. Ik zelf vind het een prettig idee dat ik ook weer eens alles in de boot heb gezien, en als er wat aan de hand is weet waar ik zoeken moet!

Eerste zeilweekend 2021

Vorig weekend lag er nog sneeuw … maar hoewel fris waren de weers-berichten voor dit weekend (17-18 april) een stuk beter. En Ruud wilde de nieuwe zeilen én het carbon boegsprietje natuurlijk uitproberen :).

Zaterdag waaide er een stevige en koude Noordenwind. Bestemmingen aan het IJsselmeer liggen dan vanuit Enkhuizen per definitie tegen de wind in … maar rond 11.00 uur gooien we toch de touwtjes los. Het zonnetje schijnt, dan lijkt alles toch wat vriendelijker.

Enkhuizen in het ochtendzonnetje …

Eenmaal buiten blijkt het toch wel behoorlijk door te waaien en de Noordenwind zorgt voor beste golfslag – er staat gewoon 20-22 knopen over dek, en het eerste rif gaat er direct in. Dat werkt allemaal 🙂 … maar we houden het na een uurtje hakken voor gezien en besluiten in de haven, uit de wind, lekker in het zonnetje te gaan zitten!

Zondag ziet er beter uit en buiten blijkt er net genoeg wind te staan om met 4-5 knoopjes snelheid op te kruisen en aan de nieuwe zeilen te friemelen – ze staan er perfect op, en na wat experimenteren doen alle tell-tales wat ze moeten doen (naar achteren wapperen). We doen een paar overstagjes, pakken hoogte richting Stavoren om een rakje op de gennaker terug te kunnen doen. Er komt steeds een beetje wind bij en we tikken de 6.5 knoop aan op de GPS.

Gennaker en lijnen liggen klaar bij het nieuwe boegsprietje

Uiteindelijk werd het zo’n dag met een gouden randje. Normaal willen we wel echt van A naar B varen, vooral Ruud is gauw uitgekeken op zomaar een rondje ‘buiten’ – maar vandaag zetten we 17 mijltjes op het log. We kunnen omdat het zo rustig is helemaal op zeil terug naar de haven, en voordeel van de nieuwe zeilen is dat ze bij het strijken veel makkelijk opvouwen in de ‘lazy bag’.

Silmaril met haar nieuwe North Sails laminaat-zeilen.
Even een rakje met de gennaker