Vertrek (Scheveningen)

Het was even doorbijten, de afgelopen weken. Het mooie weer, wind uit de goede hoek - dan wil je weg! Maar de laatste voorbereidingen vragen ook hun tijd, en ik moest sowieso wachten op de high aspect fok en de ingeprogrammeerde Epirb (sateliet noodbaken).

De week voor vertrek heb ik de Silmaril in Scheveningen neergelegd. Toch een stuk dichterbij, makkelijk met het aan boord brengen van alle spullen en het wegwerken van de laatste openstaande punten op de checklist. Af en toe even naar 'buiten' voor sea-trials: werkt alles zoals het hoort te werken?

15 mei 2011: Hagoort Sails heeft keurig woord gehouden en de High Aspect is op tijd klaar. Jammer dat de wind de afgelopen week naar ZW is gedraaid - voor vandaag wordt echter even W/NW voorspeld en die wil ik meepakken. Maar het afscheid is erg moeilijk en eigenlijk veels te laat vertrek ik uit Scheveningen, wetend dat ik de stroom tegen zal hebben.

Het valt vies tegen buiten, hele knobbelige zee en de weg naar het Zuiden is maar nét bezeild. Voor het eerst in 10 jaar wordt ik zeeziek: de omstandigheden daarvoor zijn wèl ideaal: wind tegen stroom, hoog aan de wind tegen 5 BF instampen in een knobbelig zeetje .... na het ontbijt aan de vissen te hebben geofferd voel ik me wat beter.
Ik heb het niet naar mijn zin, schiet voor geen meter op en besluit rond 18.00 uur dan Stellendam maar aan te lopen: de wind zit inmiddels in ZW, blijft sterk en ik heb er 40 mijl opzitten (10 meer vanwege de stroom).
In Stellendam wordt ik opgewacht door de waterpolitie, die hadden niets te doen ... buiten ben ik één andere zeilboot tegengekomen, en hier aan de buitensteiger voor de sluis ben ik ook de enige (andere zeilers zijn verstandiger, denk ik) - dus het enige 'slachtoffer' voor vandaag voor hen. Controle van paspoort en scheepspapieren, en ik moest aantonen dat ik uit Scheveningen kwam - had gelukkig de bon nog.

Zo'n stevig inslingerdagje brengt ook onherroepelijk niet goed weggeborgen zaken aan het licht, zal morgen even wat zaken anders moeten stouwen. Rond 22.00 uur wordt het druk en lawaaiig buiten: de gehele vissersvloot vaart uit.

16 mei 2011: halfslachtig had ik de wekker op 08.00 uur gezet, maar werd 06.00 uur wakker door harde wind en regen ... knal uit ZuidWest, dus daar ga ik niet tegenin vandaag. Heb me lekker omgedraaid en doe vandaag de verschillende klusjes die er nog liggen en gisteren naar boven kwamen.
Stellendam aan de buitensteiger is niet de leukste plek om verwaaid te liggen. De visafslag en de vissersvloot zijn eigenlijk de enige bezienswaardigheden ... maar je kunt direct naast de visafslag wel heel lekker vis eten. Lekkerste lekkerbekje van Nederland gegeten, vanmiddag!
Al zou ik weg willen, dan wordt het lastig ... ik lig met 5-6 BF lagerwal tegen de steiger gedrukt. Op de foto zijn ze netten aan het boeten, rechts achterin ligt de Silmaril eenzaam aan de steiger.

17 mei 2011: weer de wekker gezet, nu rond 07.00 uur. Het lijkt wat rustiger, dus ik besluit om uit te varen. Donderdag worden noordelijker winden verwacht, en ik wil dit stuk (tot na Oostende / Dover vind ik vervelende stukken water, met de lange aanlopen naar en uit de havens) achter de rug hebben: de enige reden om er uit te gaan met ZW 4-5 op kop. De Engelsen hebben wel gelijk met "A true gentleman never sails upwind" :).

Met een kalme 3-4 BF vertrek ik, maar na een 3 kwartier neemt de wind fors toe en gaat het nog regenen ook. In de (lange) vaargeul worstel ik motorzeilend tegen 25-30 knopen (dik 5-6 BF) op de windmeter tegen de wind in. Opeens loop ik zwaar en dik aan de grond - echt MIDDEN in de vaargeul. De golven helpen niet, ik lig schuin met de kiel op de grond te beuken.
Ik ben te verbouwereerd om bang te zijn, trek het grootzeil aan (blij dat die stond!) om de Silmaril nog schuiner te trekken en bonk wat naar rechts in de vaargeul. Na 5 angstige minuten heb ik weer water onder de kiel, loop nog een keer licht vast, maar kom uiteindelijk de vaargeul uit naar dieper water.
Weer wat geleerd. Natuurlijk zou er in de vaargeul voldoende water moeten staan (ze zijn wel aan het baggeren), maar de golven maken dat je een 1-1.5 meter op-en-neer gaat. Ik krijg geen water binnen langs de kielbouten, dus het lijkt goed afgelopen te zijn.
Later hoor ik van andere zeilers dat dit bij lokale zeilers een bekende ondiepte in de vaargeul is! Staat NIET op de kaart ... lekker is dat.

Na twee uur worstelen neemt de wind wat af, tot 4-5 en het wordt wat lichter, later breekt zelfs een voorzichtig zonnetje door. Ik kan met 3 slagen het begin van de Banjaard (aanloop naar de Roompot) halen en kan dan relaxed zeilend (ik had twee maal gereefd) door tot aan de sluis. Helemaal stroom mee, dat scheelt toch weer dik een uur!
Ik heb het even helemaal gehad met opkruisen tegen ZW, en vaar door de sluis naar de Roompot Marina - lekker douchen, even goed eten en checken of het vastlopen geen schade aan kiel of roer heeft veroorzaakt.
Nieuw fenomeen is dat één van de kastjes bij echt hard klappen openspringt (en de achterliggende inhoud over de kajuitvloer verspreid), dat moet ik ook oplossen.

18 mei: ik blijf een dagje in de Roompot, buiten blijft het stevig ZW 5 waaien en voor morgen worden wat Noordelijker winden voorspeld. Ik wil even goed naar de kiel en het roer kijken, mijn kaarten en pilots uitzoeken, de computer controleren (updates, check email via telefoon en Iridium) - rommelen dus.

19 mei 2011: Aangekomen in Oostende. Geen zuchtje wind stond er buiten, wat er stond was 1-2 BF uit N/NW, daar was niet op te zeilen. Dus op de motor dan maar, alleen het laatste uurtje konden de zeilen omhoog. Achter een grote, witte driemaster (de Sea Cloud, deelnemer aan 'Oostende voor Anker') loop ik bij de RNSYC naar binnen.

Van Robèrt, de havenmeester (ja, hij is er nog steeds ...) mag ik aan de hoofdsteiger aanleggen, dat scheelt een hoop geloop en het belachelijke aanleggen met de meerboei van achteren - solo is dat geen doen.

Oostende betekent hèle verse vis, wordt zo van de bootjes afgeladen bij het 'vistrapje' (de vismarkt). Ik scoor een pond ongepelde garnalen (blijft 150 gram van over) en twee sliptongetjes, dat wordt smullen vanavond.

Het pellen is even werk, maar het zonnetje is er inmiddels bijgekomen, dus het is lekker rommelen in de kuip.

Nadeel van de Royal North Sea Yacht Club is de deining die altijd doorstaat in de haven van de langsvarende grote zeevaart.

Vandaag, 20 mei, schijnt het zonnetje en het is lekker warm, maar géén wind. Op de fiets op zoek naar een watersportzaak voor de kaarten die ik nog mis - het stuk tot Calais is verraderlijk met al die grote banken. Bij terugkomst staan er twee douaniers bij de boot, en ja hoor: ik ben de klos. 'Beperkte Geïntegreerde Controle' noemen ze het ... ben een uur bezig en alle papieren hebben ze gezien en vastgelegd (en het enige waar ze niet om vroegen was de BTW-verklaring!).
's Avonds wordt het nog druk in de haven: er loopt een pluk wedstrijdboten uit Blankenberge binnen. Er liggen nog 20 lege boeien, maar nee: ze moeten natuurlijk op een kluitje allemaal langs de steiger en ik krijg er twee langszij - tot 01.30 uur klossende mensen over het voordek waaronder ik lig te slapen.

21 mei 2011: Duinkerken. Het is alles of niets met de wind, zoals wel vaker in het Kanaal: vandaag een 1-2 BF, voor morgen wordt ZW 6-7 aangegeven ... vandaar de hop vandaag. In eerste instantie stond ik niet te popelen om naar Duinkerken te gaan: het staat niet zo goed bekend, en de grote marina was/is ronduit verschrikkelijk.

Mijn Nederlandse buren in Oostende adviseerden om door te varen naar een kleine marina, de YCMN en dat blijkt terecht!
Klein, knus, vriendelijke mensen, ziet er allemaal prima uit en onberispelijk sanitair.

Het ligt wat dichter bij de stad ook. En een goed bereikbare dieselsteiger, dus ik heb de tank gelijk maar weer vol gegooid, meestal moet je nogal goochelen in een te klein achteraf hoekje - dan is dit een verademing en kan ik er weer 50 uur tegen.

Duinkerken ziet er in het zonnetje ook heel anders uit dan tijdens 6 BF in de aanloop en stevige regen, zoals de vorige keer dat we hier waren het geval was. Dat zal mijn oordeel ongetwijfeld gekleurd hebben :)
Ik was een uurtje binnen toen het opeens heel heiig, zeg maar ronduit mistig werd. Na weer een uur was het weg! Ik heb snel het fietsje uitgevouwd (beste aanschaf van alle troep die ik ooit voor de boot heb gekocht!) en een verse baquette, een Franse Reblouchon en een paté de Campagne op de markt gescoord, dit is tenslotte Frankrijk!
Nogmaals, het zonnetje zal zeker helpen, maar de oude binnenstad van Duinkerken is zeker de moeite waard. Gewoon gezellig, marktjes, mooie oude gebouwen en kerken - een echte havenstad. Er zijn slechtere plekken om de verwachte storm over te laten waaien.