Cherbourg, Alderney, Guernsey en terug naar Cherbourg

Na onze terugkomst van de Azoren vertrekken we donderdag de 28e juli met de auto richting Cherbourg. We vertrekken met regen, onderweg regent het ... maar hoe dichter we bij Cherbourg komen, hoe lichter het wordt. Als we Cherbourg binnen rijden schijnt de zon!
De Silmaril heeft haar 4 weken alleen in deze Franse haven prima doorstaan :), ze is nog lekker schoon, dus we hoeven niets anders te doen als de koffers uitpakken, raampjes opengooien en lekker in de kuip van een wijntje te genieten!

De volgende dag schijnt weer de zon, maar er is geen wind, dus we verkennen Cherbourg wat beter. Sigbritt is hier nog niet eerder geweest, en we maken de terrasjes onveilig: dubbel lekker als we horen dat het in Nederland nog steeds herfst is. Wij kleuren lekker bij!

De 30e juli gooien we de touwtjes los voor de korte hop naar Alderney. Het zonnetje schijnt, er waait een heel vriendelijk 3-4'tje en met springtij mee vliegen we over het water met regelmatig boven de 10 knopen Speed Over Ground (is de werkelijke snelheid, gemeten door de GPS).
In Alderney is het druk, dat hadden we wel verwacht vanwege de zomervakantie, maar het is óók Alderney Week - wat nog meer bezoekers trekt.

We vinden nog een vacante mooring (er is geen jachthaven op Alderney) in Braye Harbour, rekenen € 20 af (voor het bungelen aan een boeitje zonder stroom of water) en, genietend van het uitzicht met blauwe luchten en blauwe zee, trekken we de wijn open,
We genieten van het mooie weer en het uitzicht, met het voldane gevoel dat je hebt na een lekkere oversteek.

Ruud heeft het bijbootje al opgeblazen in Cherbourg, en deze met een 'vernunftige' constructie op het achterschip vastgebonden. Het is even goochelen om de buitenboordmotor van het schip naar de rubberboot te verhuizen, maar het lukt en we tuffen naar de kant voor wat boodschapjes en een eerste wandeling.
Als we terugkomen staat er een pittig windje de haven in, met navenante golven - en in ons kleine rubberbootje betekent dat een natte, hele natte tocht terug naar de boot .... en het water is hier een stuk kouder dan op de Azoren.

Het wordt saai, maar de volgende dag weer een strakblauwe lucht en een heerlijke temperatuur. Sigbritt brengt gewoon geluk, in de zes weken onderweg heb ik nog niet één zo'n dag gehad! We huren mountainbikes en fietsen het hele eiland over - het is echt een mooi eiland, met forten op iedere punt en indrukwekkende uitzichten.
Onderweg komen we onverwacht, op een wat achteraf plekje, een leuk restaurant tegen waar we midden in de bloementuin lekker lunchen We sluiten af in het enige dorp (op heel Alderney wonen maar 2.400 mensen), waar de feestelijke activiteiten in volle gang zijn... denk aan Koninginnedag in Nederland, met rummage sales, optredens van lokale huismoeders begeleid door opa en oma, en veel drank. Wij hoppen ook van terrasje naar terrasje en genieten van de bedrijvigheid en het mooie weer.

1 augustus hoppen we over naar Guernsey. Het is wéér strakblauw, maar er staat werkelijk geen zuchtje wind en over een spiegelgladde zee, alleen af-en-toe onderbroken door imposante stroomrafelingen, tuffen we op de motor de 27 mijl naar St. Peter Port. Het is springtij, dan is de stroom op haar sterkst, en die pakken we maximaal mee.
Zoals verwacht is het druk, héél druk in St. Peter Port - een plekje 'binnen' kunnen we echt vergeten en we liggen tot driedubbel-dik aan de waiting pontoons buiten (ad GBP 25 ...).

Gelukkig liggen we naast een leuke Engelse boot, en de dinghy-steiger is maar 50 meter weg. We kunnen wel gebruik maken van de keurige douches hier, ik ben prompt Sigbritt een uur kwijt - toch wel lekkerder dan douchen aan boord!

De drukte hier is ons toch wat teveel. Onzin eigenlijk, in Nederland lig je in het hoogseizoen ook gestapeld. Maar we kijken elkaar de volgende dag aan en besluiten terug te gaan naar Alderney ... vriendelijker, mooier, leuker en wat meer privacy.

3 augustus hebben we een droomtocht terug naar Alderney. Het is nog steeds schitterend weer, en er staat een heel vriendelijk windje. Met de stroom mee zijn we er zo, en door The Swinge (de 'andere', krappe doorgang tussen Alderney en Burhou, een onbewoond rotseilandje) klok ik een nieuw persoonlijk record: 12.5 knopen SOG! 5 knopen van de boot, 7.5 knoop stroom mee.

Het voelt als thuiskomen, hier. Het is ook wat rustiger dan enkele dagen geleden. We gaan de wal op, en mogen toeschouwer zijn van de wedstrijd zandsculpturen bouwen, onderdeel van de Alderney Week.
Dat het gros van de deelnemers 6 tot 12 jaar oud is, verklaart waarom de meeste sculpturen verdacht veel op elkaar lijken, met kasteeltorens die erg veel lijken op omgekeerde emmertjes zand.
De, naar onze mening terechte, winnaar is een boomtak op een heuveltje, versierd met zeewier en schelpjes, genaamd: Island Retreat.

's Avonds trekt het dicht en als we gaan slapen, begint het behoorlijk te regenen. De volgende ochtend, gepland voor vertrek, is het mis: harde regen en harde wind. We checken bij Alderney Radio: windkracht 5-6 met vlagen 7, en regen ... maar met de verwachting dat het in de middag / nacht beter wordt.
We besluiten te blijven liggen - we liggen redelijk beschut hier, en vertrekken of vanavond of morgenochtend. En inderdaad: 's middag's zitten we weer in de zon!
We besluiten rond 21.00 uur, als het tij mee gaat staan, de nacht in te varen - Cherbourg is maar 27 mijl, dat is prima te doen. Na de klotszee vóór Cap de la Haque hebben we een heerlijk zeilnachtje, lichte wind en mooie sterrenhemel en we lopen 24.00 uur Cherbourg binnen - leuke eerste nachttocht voor Sigbritt!

Vrijdag 5 augustus: Sigbritt stapt in de auto voor de terugreis naar Nederland. Ik wacht hier in Cherbourg op mijn 'opstapper' zodat we met wat tempo de Silmaril kunnen terugbrengen naar Nederland.