Azoren Intermezzo

Zaterdag 17 juli: we vertrekken met TAP Air Portugal naar Terceira, Azoren. Via een tussenstop op Lissabon komen we in de middag aan, en pikken de huurauto op. Het hotel is makkelijk te vinden, zo groot is het eiland niet en we zijn nog op tijd voor het avondeten :). Het hotel ligt mooi aan een grote baai, gevormd door de Mont Brasil, met daarop het grootste Spaanse fort ooit gebouwd.

De eerste indruk is dat van een groen, bloemenrijk eiland, gemoedelijk en vriendelijk, nog vrijwel geen toerisme - en dat wordt de dagen erop bevestigd. Het weer is heerlijk: constant zo'n 24-25 graden, 's ochtends wat bewolking en opentrekkend in de loop van de dag. De top van de berg Serra de St. Barbara ligt meestal in de bewolking, dat zien we ook op de naburige eilanden - alleen de top van de vulkaan Pico, op het verste eiland dat we kunnen zien met helder weer, steekt er dan bovenuit.
Wij hadden geluk en wel wat uitzicht dat we boven waren (samen met een Nederlander, die 20 minuten op zijn knieën naar weer een bijzondere vegetarische variant lag te kijken).

Het feit dat het eiland nog niet zo toeristisch is is één van de leuke aspecten van de Azoren. Het betekent echter ook dat de faciliteiten die je zou verwachten er ook niet zijn: er zijn maar een paar hotels, buiten de 'hoofdstad' zul je vrijwel geen terrasjes of hotels aantreffen, en het huren van bijv. een bootje of fiets is lastig tot onmogelijk.
Verwacht buiten het hoofdstadje in de kleine dorpjes geen gezellige terrasjes - dat blijft beperkt tot de plaatselijke kroeg met wat plastic stoeltjes buiten tegen de muur :).
Wij vinden het prettig zo, het is nog onbedorven en heel gemoedelijk.

Ruud presteert het om de tweede dag in een gat op een muurtje te stappen (natuurlijk moesten de foto's óp het muurtje gemaakt worden, niet ervoor of erachter ...) en maakt een lelijke smak. Diepe, lange snee in het scheenbeen, en het bloedt behoorlijk. Gelukkig is de handtas van Sigbritt goed gevuld (Ruud trekt altijd de vergelijking met de tover-tassen in de Harry Potter films - ze zien er klein uit, maar er blijven maar spullen uitkomen!) en met Allways maandverband leggen we een 'noodverband' aan (makkelijk, die plakvleugels ...) - en gaan op zoek naar het enige ziekenhuis op het eiland.
Die vinden we in het stadje, en we worden er niet vrolijk van. Wat een oude bende daar. Is al 50 jaar oud, en heeft volgens ons na de ingebruikname geen verfkwast meer gezien. Gelukkig is er één dame die wat Engels spreekt en ons de gang van zaken uitlegt: we worden opgeroepen voor de 'triage' en moeten dan wachten tot we worden opgeroepen voor behandeling.
Dat duurt en duurt, maar na een uur of drie zijn we aan de beurt - de wond wordt goed schoongemaakt, met pincet de steentjes verwijderd en een goed verband aangelegd. Ziet er zeer indrukwekkend uit. Met een recept voor pijnstillers en een adres voor het Rode kruis waar het verband verschoond moet worden na twee dagen hinken we het ziekenhuis uit: totale kosten € 6 .... en daarvoor verontschuldigen ze zich nog! Ook hier slaan de bezuinigingen op de gezondheidszorg toe.

Op ons dooie gemak bezoeken we de bezienswaardigheden van het eiland. Het stadje Angra de Heroïsmo, (een Unesco Heritage Site) waar we verblijven, is leuk, bedrijvig, oude smalle straatjes en leuke pleintjes en terrasjes. We rijden rond over het eiland in ons huurauto'tje en hebben alle hoeken en gaten gezien :). De vele wandelpaden moesten we door Ruud's manke poot laten voor wat ze waren.

Ze zijn wel kleurenblind op de Azoren: de huizen zijn in de meest opvallende kleuren geverfd, vaak nog twee of drie combinaties per huis ook. We hebben de vreemdste kleurtinten blauw, lila, roze, paars en groen gezien ...
het maakt de totale aanblik wel vrolijk!

Hoogtepunt voor ons was het bezoek aan een 'open' vulkaan, de Algar do Carvão: door een combinatie van natuurlijke factoren is in deze vulkaan een geweldige grot ontstaan, met nog gesmolten lava langs de wanden van waaruit je door de vulkaanmond naar buiten kijkt! In de grotten vormen zich afzettingen, korte maar brede stalagtieten, allerlei zeldzame plantensoorten (door het hoge vochtigheidsgehalte) en er ligt ook een ondergronds meertje in - afhankelijk van de droogte van de zomer groter of kleiner.
Er schijnt op de hele wereld nog één vergelijkbaar fenomeen, maar veel kleiner en niet open voor publiek, te bestaan (Indonesië).

De dolfijnen- en walvisexcursie was ook zeer de moeite waard: we hebben drie groepen dolfijnen gezien, van verschillende soorten (grey spotted dolphin, common dolphin) en met jonkies die zich aan het uitsloven waren.

De walvissen en dolfijnen worden gespot met hele grote verrekijkers vanaf de Mont Brasil op het eiland, waarna de snelle bootjes (RIB's met grote buitenboordmotoren) in de goede richting worden gedirigeerd via de marifoon.
Ondanks twee vol-gas pogingen hebben we de gespotte walvissen niet zelf gezien, helaas.

Op de laatste dag wil Ruud persé een jetski huren, en dat wordt weer een avontuur ... na een kwartier, op open zee (oceaan eigenlijk ...) en langs de rotskust waar je liever niet op aandrijft houdt het kreng ermee op. En erger, begint vol water te lopen! Later bleek een koelslang losgekomen te zijn. Daardoor zakte de achterkant steeds verder weg, totdat hij omsloeg en Ruud ernaast in het water belandde - en er nooit meer opkwam, de jetski was te instabiel. Gelukkig wel een zwemvest om, maar leuk was het niet ... je wordt toch snel moe. En niks in de buurt, natuurlijk ....
Godzijdank kwam er na een halfuur een vissersboot langs die zag dat het niet in orde was, heeft Ruud aan boord genomen en, na vergeefse pogingen om de jetski zelf op sleeptouw te nemen, de verhuurder opgeroepen om de nu half onder water liggende jetski zelf maar te komen halen. We hebben wel ons geld teruggehad :).

Op de terugweg hebben we behoorlijk wat tijd voor de doorvlucht naar Schiphol in Lissabon, genoeg om even de stad in te duiken. Dat viel knap tegen: vergeleken met de Azoren was het bloedheet - 33 graden in de schaduw. Dat benam ons snel de lust om de stad uitgebreid te verkennen, dus we hebben ons beperkt van het lopen van leuk terrasje naar leuk terrasje in het oude centrum, genietend van de lokale drankjes en hapjes.