Logboek: van St. Denis-d'Oleron naar Port Joinville

20 augustus: nog stééds in St. Denis-d'Oleron ... vandaag heeft er de hele dag 6-7 BF gestaan, en er is 'buiten' het een en ander fout gegaan. Een Frans motorbootje is op de rotsen van de buitenpier van de haven terecht gekomen en daar aan splinters geslagen (dat gaat verbazingwekkend snel, trouwens) - de brandweer was met auto en rubberboten paraat, en de bemanning is er gelukkig veilig van afgekomen.

Het is raar weer - zo breekt het zonnetje door en net als je je kop naar buiten steekt barst er weer een hoosbui los. Die duurt dan een paar minuten en dan schijnt de zon weer ... voor het halen van een jerrycan diesel waren drie schuil-pauzes nodig, en dat is hier 200 meter vandaan. De boten die in de haven liggen, liggen net als ik 'verwaaid' en op de steigers kom ik al dagenlang dezelfde koppen tegen.
Het heeft ook zijn voordelen: je leert mensen wat beter kennen, en gisteravond werd ik uitgenodigd om mee te eten op een Nederlandse motorboot, met een ouder echtpaar. Een stuk gezelliger dan alleen je bordje leegprikken - ik voelde me behoorlijk opgelaten, want ze hadden er erg veel werk van gemaakt.

22 augustus is er een massale uittocht uit St. Denis - de 'Visiteurs pontoon' is in één keer helemaal leeg! Voor de Fransen zit het vakantie-seizoen er op, die moeten naar huis en ook de weersberichten voorspellen weinig goeds, dus de mensen met méér tijd grijpen vandaag aan om een plaatsje op te schuiven.

Ik besluit om de boot terug te varen naar La Rochelle. Ik vaar de boot alleen, dus leg voor de zekerheid 'binnen' alvast een rif en mijn buurman helpt me even bij het wegvaren.

Buiten de pieren gaat het goed te keer: een onrustige zee, wind tegen tij en er staat een dikke 4 - 5 BF wind ... het rif is dus terecht gelegd! De boot loopt als een speer, en ik loop een aantal boten dik voorbij.

's Avonds in La Rochelle heb ik een handen- en voeten-conversatie met een Fransman in een Benetteau 36 die iets voor mij vertrok en niet begreep dat ik hem gereefd voorbij liep. Had ik nou de motor bijstaan? 
Volgens mij had hij ook beter kunnen reven, de boot ligt dan rechter en is beter te controleren - maar hij 'reeft niet vóór 6 BF!'

Nu is iedere boot anders, maar de Silmaril loopt harder als we bij 4-5 BF een rif in het grootzeil leggen, en de genua voor 2/3 uitrollen - ook George, de stuurautomaat, is daar blij mee.

De marina in La Rochelle ligt lekker beschut, de wind was hier beduidend minder en ik kon de Silmaril keurig aan lager wal (de wind drukt haar tegen de steiger) aanleggen en op mijn gemak de touwtjes vastleggen. Het is best vreemd: iedere haven die je voor het eerst aanloopt is altijd spannend - als je voor de tweede keer komt is het oude bekende en vallen de 'moeilijkheden' weg. 
Het is duidelijk al minder druk, maar nog wel gezellig: er is een meerdaagse regatta van de open Tempest-klasse, en er liggen er zo'n 35-40 aan de steiger achter me. Het is pandemonium in de haven als dat zooitje binnenkomt - het zijn net vlooien, zo snel en beweeglijk en ze moeten helemaal onder zeil naar de steiger. En ze gaan niet opzij voor grote jachten en motorboten die in de haven liggen te manouvreren, wat tot hilarische vloek- en scheldpartijen over-en-weer leidt!

24 augustus komt Anita 's avonds weer aan boord: de TGV reed prima op tijd en om 18.00 uur was ze in La Rochelle. De voorraad drop wordt weer aangevuld, en een lekkere hoeveelheid tijdschriften zorgt voor leesvoer. Het weer is helaas wat minder - er staat een harde wind, en het is voor het eerst in lange tijd ook wat kouder ... 's avonds moet de fleece aan, buiten.
Vooral 's nachts gaat het behoorlijk tekeer buiten: 6-7 BF uit NW en harde regenbuien. We zijn weer blij met de dekbedden, en slapen lekker uit. Anita heeft een race-week achter de rug en kan een rustdagje best gebruiken.

26 augustus worden we wakker met een zonnetje, en het waait ook niet meer zo hard. Als we hebben ontbeten en aan de koffie zitten kijken we nog eens rond: het is eigenlijk heel lekker zeilweer!

We zijn al wat laat, maar we brengen snel de boot aan kant en varen La Rochelle uit voor de oversteek terug naar Ile d'Oleron. Net een mooi tochtje, we lopen hard en zijn rond 14.30 uur al in St. Denis, ruim vóór Frank en Jill in de Spindrift (HR 36).

Als ze binnenlopen pakken we de lijntjes aan, en vraagt Jill ons of wij hebben gezeild? We kijken haar verbaasd aan: natuurlijk hebben we gezeild - het was hoog aan de wind, maar heerlijk zeilen.

Zij hebben alles op de motor gedaan, omdat Frank bang was te laat binnen te komen ... vreemd, want we zeilden sneller dan we met de motor varen en volgens onze berekeningen hadden we nog zeker twee uur om binnen te lopen.
Jill snapte het ook allemaal niet zo, hadden we de indruk. Het feit dat ze te laat vertrokken omdat zij te laat terug was van het 'shoppen' in de stad zal er wel wat mee te maken hebben gehad....

28 augustus: erg vroeg gaat de wekker ... en we checken het weer, want de weersberichten waren niet zo positief. Nou, dat klopt.... Maar we besluiten er toch uit te gaan, een beetje regen is niet zo erg, toch?

Voor ons is de Sula, een schitterende 40-voets Pacific Seacraft al vertrokken, dan kunnen wij ook! Buiten blijkt het echter wat vervelender te zijn dan we hadden verwacht: er staat meer wind dan voorspeld.
De zee is ronduit knobbelig / onrustig met een behoorlijke deining waar we áán-de-wind tegenin moeten hakken: we leggen twee reven in het grootzeil en Ruud zet de high aspect fok.
Gelukkig staat er een sterke stroom mee, en we schieten dus wel op - het is géén pleziertochtje, maar we bijten door.
Anita is weer licht zeeziek, dus die stuurt - dat helpt enigszins.

Als ik beneden ben, voel ik me ook snel minder tof en blijf dus lekker in de kuip zitten. We 'doen' de 30 mijl in 5 uur, dat is heel netjes en als we Bourgenay binnenlopen kijken we uit naar de Sula - die zou ruim een uur eerder binnengelopen moeten zijn.
Verbaasd kijken we rond, want we zien haar niet - en ze moeten hierheen, want hun auto staat hier. Ruim 4 uur later, wij hebben al lekker geluncht, de spullen zijn al droog en we doen een siësta, komt de Sula toch binnenlopen - dóórnat.

Ze zijn een uur voor ons vertrokken, vonden de combinatie wind / zee wat te gortig en zijn teruggevaren om in de luwte van Ile de Ré te varen - dat is "om" en ze hebben dus het laatste stuk stroom tegen gehad (en veel regen...).


Wij zijn blij dat we wel hebben doorgezet - en een beetje trots, dat ons bootje (speelgoed vergeleken met zo'n Pacific Seacraft) het mooi ook allemaal redt. Morgen zetten we koers naar Ile d'Yeu!