Week 1: Portugal - van Lagos naar Cascais

Begin juli 2001 gaat de telefoon: Peter McDonald, een zeilvriend uit Engeland, heeft Moksha (een Hallberg Rassy 36) in Lagos, Portugal liggen en die moet terug naar de thuishaven Southampton. Heb ik zin?
Ja, dat heb ik – dus vlieg 27 juli in op Faro, om met de boemeltrein naar Lagos te reizen. Peter is er al en we maken samen de boot klaar voor vertrek.

Lagos is een nieuwe marina met uitstekende faciliteiten, 500 meter van het centrum, maar erg duur (zo'n € 60 per dag!). Afgesloten met een ophaalbrug, maar met een diesel- en wachtpontoon net daarbuiten.
De brug wordt bediend van 08.00 uur tot 21.00 uur, maar omdat wij de volgende dag vroeg weg willen (Sinez is 80 mijl) leggen we de boot alvast “buiten” aan de steiger.
Dat is overigens met een stevige wind geen pretje, zoals een Portugees met een grote Benetteau tot zijn schade en schande ontdekt.

29 juli 2001: We komen om 04.00 uur uit bed, en maken de boot klaar voor zee. We vertrekken uiteindelijk pas om 06.00 uur: zonsopgang is laat hier, het blijft lang pikdonker!
Buiten staat een stevige, vlagerige 4 BF N/NW, het eerste stuk kunnen we prima zeilen. Kaap St. Vincent is zo'n 10 NM, en er staat een beste deining door - Peter wordt al snel erg stil, en ik voel me ook geen 100% ...
Na ronding van de kaap hebben we de wind op kop en rollen we de genua 1 in en starten de motor. De wind valt vrijwel weg in de middag ... en het wordt knap mistig.

Sinez is gelukkig eenvoudig aan te lopen en rond 18.30 leggen we aan in (wederom) een moderne marina. Het dorpje Sinez is erg eenvoudig, vrijwel geen toerisme, maar de marina is redelijk nieuw en goedkoop (de wasfaciliteiten zijn niet zo – in de pilot staat aangegeven dat de nieuwbouwplannen hierin wel voorzien ... maar dat was in 1996 ...).
Met rustig weer kan er prima worden geankerd, de baai is lekker beschut. Het centrum is leuk, zo'n 10 minuten lopen vanuit de marina en er is een strandje met bars. Juist het feit dat toerisme afwezig is maakt dit plaatsje zo aantrekkelijk. Terugkijkend scoort Sinez hoog op de 'te-bezoeken-lijst'.

1 augustus: Voor het eerst is het bewolkt en het is behoorlijk mistig, maar wel te doen. De wind is ZO 2-3. We vertrekken rond 09.00 uur voor de 55 mijl naar Cascais. We komen geen andere boten tegen, pas als we zo'n 2-3 mijl van Cascais zijn zien we wat andere zeilboten - er blijken wedstrijden gevaren te worden.
In de marina, weer een moderne, liggen we aan dezelfde steiger als de wedstrijdboten en het blijft tot diep in de nacht rumoerig ... 's morgens verhuizen we snel naar een andere, rustiger ligplaats. Cascais is groot, duur en 'exclusief', maar het stadje is aardig. Toeristisch, dus aan de prijs. In de grote baai kan worden geankerd, er liggen ook mooring-boeien.

Cascais is een prima uitvalsbasis, voor bijv. een bezoek aan Lissabon. Vanuit Cascais is dit maar een half uur en het kost vrijwel niets, 420 escudos retour.
Lissabon is absoluut de moeite waard, en het centrum is 'beloopbaar' .... we gaan voor het op de heuvel gelegen Castello, van waaruit je een schitterend uitzicht hebt over Lissabon.

De wijken eromheen vormen ook het “oude” Lissabon, verreweg het interessantste deel van de stad – waar momenteel hard wordt gewerkt aan de aanleg van een metro.

Lissabon heeft zo'n 6 marina's, maar ze accepteren niet allemaal bezoekers. De Marina Expo wel, maar deze ligt ook het verste weg! Vanuit zee zal het zeker een 10-15 mijl zijn en de stroming op de rivier kan oplopen tot 3-4 knopen.

4 tot 7 augustus: Wachten, wachten en wachten: de marina loopt langzaam vol met jachten die naar het Noorden willen, maar de weersberichten blijven onveranderd; N 5-6 en warm, zeer warm. Noordenwind is helaas de heersende windrichting langs de kust van Portugal. De boten die naar het Zuiden vertrekken leggen dan ook vooraf de spinnakers klaar – die schieten wel op .....
Af en toe vertrekt er een schip, maar vaak zien we na zo’n 3-4 uur terugkomen in de haven – wij proberen het ook 2 keer, maar het is gewoon geen doen buiten. 's Middags trekt steevast de wind aan tot hard in de avond - i.p.v. TV kijken we naar de windmeter die vlagen van 35-40 knopen geeft...
We worden 'regulars' in de Irish Pub waar Peter en ik onze pint of Guinness halen - na de eerste twee begin ik het ook lekker te vinden. Iedere middag brengen we hier trouw een bezoekje, en na zo’n pint heb je veel minder honger .... “Guinness is good for you”.
Estoril, de bekende badplaats, ligt naast Cascais – ’s avonds wordt er in het dorp van alles georganiseerd om de bezoekers naar Cascais te trekken. Grote feesttenten, vuurwerk, er is ieder avond wel wat te doen.

In de Irish Pub krijgen we, naar aanleiding van de verveling die we uitspreken, de tip om naar Sintra te gaan, zo’n 15 kilometer landinwaarts.
Peter huurt een scooter (heeft geen motorrijbewijs), ik een Honda 125 cc off-road motortje en we vertrekken hier naar toe – het blijkt inderdaad zeer de moeite waard!

Het kasteel ligt op de berg Sintra, afgeleid van Cyntia. In de 19e eeuw is reeds begonnen met de herbouw c.q. restauratie van het complex.

Met het motortje rijd ik vervolgens naar Cabo de Rossa, zo’n 15 km. noordelijker dan Cascais om te kijken of ná de beruchte kaap (de Cabo Rossa) wind en zeegang minder zijn. Dit wil nog wel eens het geval zijn, en blijkt ook nu waar: na de kaap is het water aanmerkelijk rustiger en we besluiten het er dan ook de volgende dag op te wagen !