Cherbourg – Alderney

De 30e juli gooien we de touwtjes los voor de korte hop naar Alderney. Het zonnetje schijnt, er waait een heel vriendelijk 3-4’tje en met springtij mee vliegen we over het water met regelmatig boven de 10 knopen Speed Over Ground (is de werkelijke snelheid, gemeten door de GPS).

Na onze terugkomst van de Azoren zijn we 28 juli met de auto naar Cherbourg gekomen. We vertrekken met regen, onderweg regent het … maar hoe dichter we bij Cherbourg komen, hoe lichter het wordt. Als we Cherbourg binnen rijden schijnt de zon!
De Silmaril heeft haar 4 weken alleen in deze Franse haven prima doorstaan :), ze is nog lekker schoon, dus we hoeven niets anders te doen als de koffers uitpakken, raampjes opengooien en lekker in de kuip van een wijntje te genieten!

De volgende dag schijnt weer de zon, maar er is geen wind, dus we verkennen Cherbourg wat beter. Sigbritt is hier nog niet eerder geweest, en we maken de terrasjes onveilig: dubbel lekker als we horen dat het in Nederland nog steeds herfst is. Wij kleuren lekker bij!

In Alderney is het druk, dat hadden we wel verwacht vanwege de zomervakantie, maar het is óók Alderney Week – wat nog meer bezoekers trekt.

We vinden nog een vacante mooring (er is geen jachthaven op Alderney) in Braye Harbour, rekenen € 20 af (voor het bungelen aan een boeitje zonder stroom of water) en, genietend van het uitzicht met blauwe luchten en blauwe zee, trekken we de wijn open,
We genieten van het mooie weer en het uitzicht, met het voldane gevoel dat je hebt na een lekkere oversteek.

Ruud heeft het bijbootje al opgeblazen in Cherbourg, en deze met een ‘vernunftige’ constructie op het achterschip vastgebonden. Het is even goochelen om de buitenboordmotor van het schip naar de rubberboot te verhuizen, maar het lukt en we tuffen naar de kant voor wat boodschapjes en een eerste wandeling.
Als we terugkomen staat er een pittig windje de haven in, met navenante golven – en in ons kleine rubberbootje betekent dat een natte, hele natte tocht terug naar de boot …. en het water is hier een stuk kouder dan op de Azoren.

Het wordt saai, maar de volgende dag weer een strakblauwe lucht en een heerlijke temperatuur. Sigbritt brengt gewoon geluk, in de zes weken onderweg heb ik nog niet één zo’n dag gehad! We huren mountainbikes en fietsen het hele eiland over – het is echt een mooi eiland, met forten op iedere punt en indrukwekkende uitzichten.

Onderweg komen we onverwacht, op een wat achteraf plekje, een leuk restaurant tegen waar we midden in de bloementuin lekker lunchen We sluiten af in het enige dorp St. Anne (op heel Alderney wonen maar 2.400 mensen), waar de feestelijke activiteiten in volle gang zijn… denk aan Koninginnedag in Nederland, met rummage sales, optredens van lokale huismoeders begeleid door opa en oma, en veel drank. Wij hoppen ook van terrasje naar terrasje en genieten van de bedrijvigheid en het mooie weer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.