Aankomst Cuba – Havanna

Na een prima reis, 11 uur vliegen naar Varadero – Cuba komen we rond 21.00 uur plaatselijke tijd aan in Hotel Comodoro, Havana. Doordat we ‘gewone tijd’ naar bed kunnen is de jetlag eigenlijk minimaal! We slaan nog 2 Mojito’s achterover in de hotelbar en voelen daarna wel dat het eigenlijk 5 uur ’s nachts is.

Vandaag vroeg uit de veren en zien we het hotel bij daglicht … Beetje vergane glorie, vleugje communistische betonbouw, en van binnen links en rechts (en boven en onder…) wat ‘achterstallig onderhoud’ – de vier sterren op de gevel zullen ooit wel eens terecht zijn geweest, maar niet naar Europese maatstaven :).
De strakblauwe lucht, uitzicht op zee en temperatuur van 28 graden maken echter veel goed.

We nemen een taxi naar Havana Vieja, het oudste deel van Havana. Schiitterende stad, wat moet dat mooi geweest zijn vroeger (voor de revolutie in 1959). Er wordt nu wel weer werk gemaakt van restauratie, maar de charme is gelegen in het gevoel dat je krijgt van hoe het vroeger geweest moet zijn. Alles is heel breed en ruimtelijk opgezet, en de grote gebouwen zijn mooi in de oude koloniale stijl.

De bezienswaardigheden liggen redelijk op loopafstand (als je van lopen houdt) en het Capitool-gidsje bewijst weer goede diensten. Doordat we ergens helemaal verkeerd zijn gelopen kwamen we ook nog in Havana Centrum, met het Capitol en de schitterende, oude koloniale hotels zoals Hotel Inglaterra.
Op de terugweg, van terrasje naar terrasje hoppend ( de overgang van 5 naar 30 graden was voor Ruud te heftig) de verschillende Plaza’s aangedaan: del Armes, de Cathedral, Vieja en de San Francisco. Been there, done that :).

We hadden vooraf de hoop nog wat van die Amerikaanse oldtimers te zien, gingen er van uit dat het meer een toeristische attractie was … maar het tegendeel is waar. In Havana bepalen ze nog gewoon het straatbeeld!
En de berijders zijn er trots op, als je staat te kijken komen ze uitleg geven, wijzen op andere (‘not original engine….’) en doen het onderhoud allemaal zelf. Moet ook wel, ze zijn 55-65 jaar oud.

Aan het einde van de dag besluiten we met een knalgele Buick Convertible uit ’56 (‘with original 6-in-line 5 liters’) terug te rijden naar het hotel. Fantastisch, langs de kust met open dak!
Maar een nadere inspectie laat zien dat de miljoenen kilometers toch wel hun tol hebben geeist – het stuur staat ongeveer driekwart om rechtdoor te rijden, het optrekken duurt lang, erg lang en de maximumsnelheid ligt op rond de 40 km per uur (wat leuke taferelen geeft op een weg waar 80 gereden mag worden).
Tijdens een wedstrijdje met een collega Buick (met Hyundai motor, volgens onze chauffeur) raken we zelfs de 50 even :). Schokbrekers zitten er niet onder, je zit letterlijk in een slagschip en de bocht om is een schommelend avontuur….
Remmen gebeurt ook héél ruim van te voren … Op onze vraag of hij eigenlijk wel remmen heeft, maakt de chauffeur even een gecontroleerd noodstopje als bewijs. Lucht toch wel op 🙂

Rond 17.30 kunnen we de huurauto ophalen, morgen beginnen we onze rondreis. We dachten een kleine tot medium Kia gehuurd te hebben (die zie je ook best wel veel rondrijden hier, allemaal wit), maar dat blijkt toch iets anders….
Na het invullen van veel formulieren, allemaal met de hand, het bewijsje van de creditcard (met zo’n ouderwetse rits-rats – niks pincode) blijkt dat we een Emgard EV718 krijgen!!
Een wat? Een Emgard EV718 model England! ‘Not a Mercedes then?’ vraagt Ellis nog hoopvol … nee, een echte Chinese Emgard.

We vragen de beste man met ons mee te gaan om de evt. schade op het formulier aan te geven. Dat blijkt makkelijk … Alleen in het dak kunnen we geen schade constateren.
Rondom in de deuken en krassen, en als de deuren opengaan zien we totaal versleten bekleding, er missen diverse afdekkapjes en het is lang geleden dat er een stofzuiger doorheen is gehaald.
Trots laat de verhuurder ons horen dat de radio wel werkt. En de airco doet het ook. Volgens de kilomterteller zou de auto 77.000 km gelopen moeten hebben … We denken dat het 277.000 is…. En tijdens het rijden stel ik dat bij naar 377.0000. Het stuur staat 30 graden uit het lood, hij trekt behoorlijk naar rechts, en geeft een algeheel gevoel van speling en versleten schokbrekers. Bochten nemen we langzaam.
Maar we halen het hotel! En het voelt wel ‘Cubaans’, avontuurlijk :).

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.