Via Willemstad naar Hellevoetsluis

Er is een mooie wind voorspeld om een hop te maken, Z 3-4. We verlaten Oude Tonge weer via de mooie aanloop door de slikken, en hijsen direct de zeilen – er staat inderdaad een lekker windje. We zetten koers naar de Volkerak-sluizen en daar waren we wat eerder dan gedacht :) … de wind trekt steeds meer aan en er staat zeker een 5 met vlagen 6. Voor de verandering eens lekker van achteren, en we knallen werkelijk over het Volkerak met 6 – 6.5 knopen de dubbelgereefde scheepjes hard voorbij.

We missen net de schutting en moeten met harde wind van opzij helaas aan lager wal aan de aanlegsteiger. Wij parkeren de Proud Mary redelijk netjes, we zien wel hoe we straks weer wegkomen – en kunnen op ons gemak de anderen aanschouwen die ‘guttegut-wat-waait-ut’ harder op de steiger aanlopen dan verwacht. Er blijven een paar boten rondjes draaien om niet te hoeven aanleggen, maar het duurt lang. We zien een Dehler 34 twee pogingen doen, zowel hoger – als lagerwal en uiteindelijk besluit hij maar rondjes te blijven draaien :). Buiten staan inmiddels de witte koppen dik op het water.

Als we de sluis uitvaren is het al weer een stuk bedaard, maar is de wind ook meer naar West gedraaid – we veranderen onze eindbestemming Hellevoetsluis naar Willemstad en lopen al vroeg binnen. We krijgen een mooi plekje helemaal achterin, tegen de vestingmuur aan en de trap naar het dorp vlakbij de boot.

Willemstad, 200 meter van het centrum
Willemstad, 200 meter van het centrumd

1B8C45A1-D837-4510-BC66-748A3B4DDA3AWe snellen ons naar Bellevue, en werken een heerlijke lunch weg, het is echt altijd goed daar! Willemstad is gewoon een heerlijk plekje, ik heb hier met de Silmaril ook een zomer gelegen.

Wat ons opvalt is dat het overal zo rustig is … op Texel, op het IJsselmeer maar ook hier in Zeeland. De marina’s liggen absoluut niet vol, ook onderweg is het rustig en zien we veel minder zeiljachten dan we gewend zijn. De vergrijzing slaat ook op het water toe, lijkt het wel. De havenmeesters bevestigen onze indruk, het is ondanks het mooie weer uitgesproken rustig op het water.

Vandaag de hop naar Hellevoetsluis gemaakt, en wederom een berg meer wind dan voorspeld. We hebben hem half en ik moet zelfs de genua twee slagen inrollen – en nog steeds de 6.3 – 6.4 op de GPS aantikken. Heerlijk!

in Hellevoetsluis kiezen we eens voor de Marina Vesting, midden in het centrum. Helius is ook leuk, maar net te ver van het centrum om te kunnen lopen, vorige keer hebben we de leenfietsjes gebruikt. Mooie marina, maar géén leenfietsjes :) en het is nog een pittige wandeling naar de supermarkt. Voor het eerst in 5 jaar hebben we zelf (makkelijk!) gekookt aan boord – verder dan gebakken eieren of een keteltje water waren we nog niet gekomen…. :). Komt het kuiptafeltje ook weer eens boven water!

Oude Tonge … nog niet ontdekt pareltje!

Na een winkel- en wasdag in Gouda (even thuis geweest) vervolgen we de Staande Mast route op woensdag 25 juli. Het tweede deel gaat wat voorspoediger, gelukkig kunnen we onder de Algera-brug door (nét!), anders hadden we daar ruim 2 uur tot 16.15 uur moeten wachten.

Next hurdle: de spoorbrug bij Dordrecht – we gaan er al van uit dat we die net niet gaan halen, maar die draait in ieder geval ieder uur. Maar de stroom gaat mee staan en we lopen 6 i.p.v. 5 knoopjes … en de brugwachter laat hem wat langer dan gebruikelijk openstaan, waardoor we er (vol gas) nog doorheen kwamen. Later zagen we dat de openingstijden weer veranderd zijn en de brug 6 minuten eerder opende dan aangegeven op onze Waterkaart 2016/2017.  Maar goed dat we dat niet geweten hebben :)…

CBF6F621-F686-42D6-9803-4159431F6D39Eerder dan verwacht pakken we het eerste haventje na de Dortsche Kil, en dat is Strijen-Sas. Heb hier al vaker gelegen, prima haven, aardige mensen en een goed restaurant. Maar goed ook, de ‘bewoonde wereld’ is wat verder weg.

Donderdag maken we een kort hopje en besluiten Dinteloord eens aan te lopen, ook altijd links laten liggen (letterlijk). Eerst door de Volkerak-sluizen, waar een Bavaria 37 (met boegschroef!) het presteert achterstevoren te eindigen :).

Daarna moeten we nog een sluisje door naar Dinteloord: de brugwachter geeft rood-groen en met drie andere boten verwachten we dus een opening … maar die komt niet. Na een kwartier gaan de lichten weer op rood … en zien we achter ons een groot binnenvaartschip aankomen. Beroepsvaart, die gaan voor (al hadden we al twee keer geschut kunnen zijn …). Hij vaart voor ons de sluis in, maar we kunnen er nog bij. Door schade en schande wijs geworden wachten wij tot de grote jongen vast ligt en varen dan ook op … en op dat moment geeft hij toch nog een stoot gas, waardoor wij hard dwars worden gezet en tegen de sluismuur klappen. Heel dankbaar zijn we weer met onze teak stootlijst langs het schip :)!

De jachthaven ligt zo’n 300-400 meter na de sluis en we hopen op een oud, leuk dorpje – maar helaas, Dintelmond hééft het niet. Op het terras is het ook nog bloedheet, en ‘s avonds zitten we allemaal te wachten op het voorspelde onweer en regen – na een dag van 35-36 graden bidden we allemaal voor wat verkoeling. Helaas trekt de bui net langs Dinteloord, en vallen er bij ons maar een paar druppels en staat er even wat harde wind, maar daar blijft het bij. Even verderop krijgt Willemstad wél de volle laag!

We hebben de dekbedden maar even opgeborgen, de ventilator staat aan het hoofdeinde vol te draaien en we hebben een warme nacht, het blijft ruim boven de 23-24 graden.

Vrijdag vertrekken we richting de Krammersluizen. Daar vlakbij ligt Oude Tonge, vanwege de lange aanloop ook altijd voorbij gevaren … en zoals Dintelmond het niet heeft, heeft Oude Tonge het wél :). Hele mooie aanloop door de Krammer slikken, twee smalle oude keersluisjes door over een smal vaartje en dan doemt in de verte het kerktorentje en kleine haventje op.

Aanloop Oude Tonge
Aanloop Oude Tonge

Ook hier is het weer uitgesproken rustig, we blijven ons daarover verbazen: zulk mooi weer, midden in de vakantieperiode. Het beeld is overal hetzelfde. Maar geen klagen, we hebben alle ruimte en hoewel het echt een kleine watersport-vereniging is zijn alle faciliteiten dik in orde en het sanitair brandschoon en netjes.

Blauwe Golf … écht niet!

Vandaag weer eens een poging gedaan om de Staande Mast route door te komen…. ik ga liever buitenom, maar omdat Scheveningen nog steeds dicht is en er te weinig wind staat om dóór te zeilen is dit het enige alternatief.

Er wordt al jaren geëxperimenteerd met openingstijden van kritische knooppunten (spoorbruggen, Kaagbrug e.d.) en ook dit jaar zijn ze weer anders. En werkt het nog steeds niet :), in ieder geval niet als je uit Haarlem vertrekt. Allereerst moet je in Haarlem wachten tot er een ‘konvooi’ vertrekt, en dat is op zijn vroegst 09.00 uur i.v.m. de ochtendspits. De bruggen in de Ringvaart zorgen ook voor veel oponthoud, veel moeten wachten omdat ze bijv. op het half uur draaien … en hoewel we echt doorgevaren hebben kwamen we net een kwartier te laat (12.40 uur) voor de Kaagbrug – en dan moet je vervolgens wachten tot 15.00 uur voor de eerstvolgende opening.

Wel is Alphen aan de Rijn een voorbeeld hoe het wél moet:  6 bruggen, gaan draaien als je aan komt varen en in een vloek en een zucht ben je door Alphen heen. Jammer dat de laatste brug (draai-spoorbrug) in storing was… :) – maar hangend aan de steiger konden we het harde werk goed volgen, drie busjes met monteurs en na een ‘test-trein’ draaide hij alleen voor ons.

Zo heb ik er met de Silmaril eens 3 dagen over gedaan om van Willemstad naar Alkmaar te komen. Doorvaart door Haarlem was niet eens mogelijk, dus ‘s nachts via Amsterdam en dat is eigenlijk de kortste route!

Hefbrug Boskoop ... oude, maar zulke mooie techniek!
Hefbrug Boskoop … oude, maar zulke mooie techniek!

Maar we hebben wel weer drie keer kunnen genieten van die mooie hefbruggen!