Boulogne-sur-Mer 😎

Vrijdag 27 mei. We hebben tot nu veel geluk gehad met het tij, maar omdat dat iedere dag een uur verschuift keert zich dat een keer tegen je 😜. Zoals vandaag; een lange etappe (45 mijl), maar de stroom gaat pas rond 14.30 meestaan.
Dan is de keus midden in de nacht vertrekken met stroom mee, óf later tegen de stroom in vertrekken … frustrerend, 2 uur tegen de stroom in schiet je net zo veel op als 1 uur stroom mee. We vertrekken rond 10.30 uur, met een lekker windje – de boot loopt goed, maar door de stroom tegen gaat het tergend langzaam.
Als dan ook de wind nog minder wordt, moeten we de motor bijzetten, maar het is een schitterende dag en de tweede helft van de trip loopt de stroom hard mee, waardoordoor we uiteindelijk rond 17.30 uur in Boulogne afmeren. Moe, maar voldaan.

Cap Blanc Nez, na Calais het hoekje om. 30 mijl gehad, nog 15 te gaan.
Cap Gris Nez – altijd onrustig, rond zo’n kaap

Ruud vraagt zich bij het invaren van de haven af of we wel goed zitten 😜 want hij is hier vaker geweest en herkent de huidige situatie niet . Er is maar één steiger! Navraag bij de havenmeester leert dat de overige steigers in een storm in januari zo waren beschadigd dat ze verwijderd moesten worden – in juni moeten ze één-voor-één worden teruggeplaatst. Heel beperkt plek, dus. Maar wij waren op tijd! Tijd voor een aankomst-biertje 🍻🍺.

De Silmaril helemaal rechts

Vanaf de boot is dit ons uitzicht – de vissersbootjes vertrekken rond 24.00 uur ’s nachts, komen rond 08.00 uur terug, hijsen de kratten naar boven, en verkopen in de stalletjes (één per boot) hun verse vis.

Duinkerken 💨

We liggen behoorlijk verwaaid hier … sinds gisteren staat er een dikke ZW-wind 5-6 BF en ook morgen ziet er nog niet plezant uit. Gelukkig hebben we een goed plekje voor de boot uitgezocht en we liggen met de neus in de wind – die af-en-toe met beste vlagen door de haven giert.

We hebben een bezoekje gebracht aan het War Museum, grotendeels gewijd aan Operation Dynamo: de evacuatie in mei 1940 van 340.000 Britse en Franse troepen. Bijzonder was dat daarvoor ook allerlei privé-bootjes werden gevorderd.

Eergisteren hebben we boodschappen gedaan bij de dichtsbijzijnde supermarkt, een LeClerq, maar daar werden we niet vrolijk van. Op woensdag is hier de markt – en daar werden we wel blij van 😜.
De mooiste groenten (10 verschillende stalletjes) , diverse slagers, bakkers, kaasboeren – en het kost een drol. De kleding- en prullariastalletjes lopen we wat sneller voorbij.

We hebben voor twee dagen verse groenten, aardappeltjes, worstjes en kaasjes ingeslagen, we kunnen er weer even tegen.
Morgen nog even uitzingen en we hopen vrijdag of in het weekend door te kunnen naar Boulogne-sur-Mer. Dat is best een afstand, dus dan willen we wel een wat vriendelijker windje.

Met Hemelvaart is hier in Duinkerken de grootste Vrijmarkt van Frankrijk. Na ’s ochtends slim de douane ontlopen te hebben die de buitenlandse bootjes kwamen controleren 😜 zagen we de drukte al van ver. Gezellig druk, en overal de gekste dingen te koop. Martien Meiland zou hier een topdag hebben!

Dunkerque 🇫🇷 🌧

Maandag 23 mei. Gisteren kwamen we aan met het mooiste weer van de wereld, maar (zoals voorspeld) hadden we vandaag bijna de hele dag regen.
Een korte droge periode gebruikt om op de e-steps te spingen en even boodschappen te doen. In Frankrijk is dit gelukkig ook gewoon toegestaan, en we zijn er ontzettend blij mee – de supermarkt ligt best een eind van de haven.

De havenaanloop van Duinkerken is al van grote afstand duidelijk zichtbaar. De aanloop is best goed opletten, er liggen erg veel zandbanken en het aantal ’wrecks’ op de zeekaart is indrukwekkend 😜.
Via de Coyote-pas komen we keurig voor de havenmonding en slaan de eerste marina over en varen door tot de brug: daar ligt de Yacht Club Mer du Nord. Veel gemoedelijker, dichter bij het centrum en, naar blijkt, geen havenmeester op zondag!

Ruud heeft geen zin de boot nu aan de aanmeldsteiger te leggen om op een aangewezen plek te wachten en parkeert de Silmaril op een mooi plekje, met de neus tegen de harde wind in die wordt verwacht. We mogen er blijven liggen 😎.

De havenmeester(es) is een schat van een vrouw, die de Silmaril al had zien liggen en me verwelkomde met een ‘Monsieur Wolf?’ … een voordeel van een weinig voorkomende naam voor het schip en een boekingssysteem dat blijkbaar al even terug gaat. Dat was dus snel geregeld – en we hebben alle faciliteiten hier. Prima plekje, we willen hier ook een paar dagen blijven en o.a. het War Museum bezoeken.

Duinkerken zelf is een wat vreemd stadje, met verspreid door het centrum wat overgebleven oude, mooie gebouwen. De rest is tijdens WWII platgegooid.
Ook even een weerzien met een ’oude vriend’ – één van de Sandettie lichtschepen ligt hier bij het museum. Dat ze nog op zee lagen, ter markering van de beruchte Sandettie-zandbank, ben ik er wel langs gevaren en de ’fluit’ was op grote afstand hoorbaar.

Blogs, onderweg of zomaar …